วันอังคารที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2552

ตามหารักแท้

ตามหารักแท้
O รักนั้นคือสิ่งใดใครรู้บ้าง

มีมนต์สร้างเสกให้คนใหลหลง
หวังความรักผูกพันอย่างมั่นคง
และยืนยงเท่านานกาลนิรันดร์
O "รักนั้นคือน้ำผึ้ง คือน้ำตา คือยาพิษ "

หลงยึดติดยืนยงว่าคงมั่น
เสพรสรักอิ่มใจไปวันวัน
คือคู่ขวัญคู่ครองสองชีวี
O เมื่อรักหวานปานน้ำผึ้งถึงคราวกร่อย
สัมพันธ์ค่อยเกลียวคลายหายคงที่
รสรักหวานบนฐานปักหลักโลกีย์
ไฟรักมีจึงดับวูบตามรูปกาย
O ถ้ารักแท้ต้องแปรรักพ้นหลักโลกย์
ถึงสุขโศกช่วยฟันฝ่าอย่าแหนงหน่าย
แบ่งความรักให้ลูกหลานงานตายาย
รักสุดท้ายคือรักแท้แด่พระธรรม.
.
ศักดิ์สิทธิ์ นามสุวรรณ
ประพันธ์

วันพฤหัสบดีที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2552

ยิ้มแห่งสยาม

ยิ้มแห่งสยาม
Thailand the land of smile
O " Thailand the land of smile ยิ้มง่ายแต้มหน้าพาฉงน
สุขง่ายลืมง่ายหายกังวล ผู้คนเมตตาเกื้อการุณ "
O ลูกทัวร์ใกล้ไกลให้ความเห็น ประเด็นดินแดนแสนอบอุ่น
ดอลล่าร์ดอลไหนได้เจือจุน บุญคุณท่วมใจไม่เคยลืม
O เรื่องแชร์หารด้วยขอช่วยจ่าย อย่าหมายพี่ไทยจะได้ปลื้ม
เงินถุงเงินถังกระทั่งยืม ด่ำดื่มขอเด่นเป็นเจ้ามือ
O ใจพระคล้องพระแขวนระคอ หลวงพ่อดีดีมียึดถือ
น้อมนำสัจจะธรรมะคือ อออือแก้ต่างเข้าข้างตัว
O ศีลห้าฆ่าสัตว์เพื่อหน้าที่ สุรานารีใช่ของชั่ว
รางวัลชีวิตใช่เมามัว ไม่กลัวจิตใฝ่ใต้ร่มธรรม

O สบายสบายใช้ชีวิต ไม่เคยยึดติดคิดทางต่ำ
ดำรัสคำพ่อก็น้อมนำ เลือกทำเลือกหาค่าตอบแทน

O เก็บเบี้ยเก็บออมถนอมใช้ เมื่อไรจักเห็นเป็นเงินแสน
กอบโกยอดทนคนดูแคลน ชั่วแล่นเพิ่มค่าคงกว่าล้าน
O ใครเลวใครดีถ้าดีด้วย เข้าช่วยเต็มใจไม่ต่อต้าน
อารมณ์ใช้ข่มอุดมการ วิญญาณยอมแลกประโยชน์ตน
O ชีวิตตายซากไร้รากแก้ว หมดแล้วศักดิ์ศรีมีเหตุผล
หายใจลืมตารู้ว่าคน สับสนสับฝ่ายอยู่หลายครา
O ความคิดสองขั้วตัวต้นเหตุ แดงเหลืองอาเพศกิเลสหนา
ไม่เลิกไม่ละแสนระอา ขมาแพ้ยอมขอพร้อมตาย
O สมเพชเหตุการณ์นานพอแล้ว สิ้นแววรวมใจไทยทุกฝ่าย
รอยยิ้มคือไฟไหม้มลาย กลางสายกระแสธารโลกีย์
O ทิ้งเมืองกลับฐานถิ่นบ้านเก่า เพื่อค้นรากเหง้าแห่งศักดิ์ศรี
หาตนหาตีนแต่เดิมที สกุลเรานี้จงสืบสาน
O หลงลืมรักดินถิ่นกำเนิด ช่วยชูช่วยเชิดศาสตร์พื้นบ้าน
รอยยิ้มจางลับกลับชื่นบาน ลูกหลานเลือดไทยสายเดียวกัน
O จะรอชาติไหนมาให้รัก ชาติหน้าก็จักแค่ความฝัน
สิ้นรักสิ้นไทยใจผูกพัน เมื่อนั้นสยามสิ้นรอยยิ้ม .
THAILAND THE LAND OF SMILE
ศักดิ์สิทธิ์ นามสุวรรณ

วันอาทิตย์ที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

ฉลองเทียนเมืองดอกบัว (บ้านเกิด)

ฉลองเทียนเมืองดอกบัว (บ้านเกิด)
๘ กรกฎาคม ๒๕๕๒

เปลวเทียนมลายแท่ง เพื่อเปล่งแสงอันอำไพ ชีวิตมลายไป เพื่อสิ่งใดเหลือไว้แทน O เทียนพรรษาเมืองอุบลน่ายลนัก ยังประจักษ์ความยิ่งใหญ่หาใครเหมือน งามรอยยิ้มเจรจาผู้มาเยือน ฮอดชานเฮือนถิ่นเฮาเฮาเบิ่งแยง O เมืองแหล่งธรรมนำไทยย้อมใจราษฎร์ เมืองนักปราชญ์นักกวีมีทุกแห่ง ผาแต้มยุคหินเก่าเฮาฮักแพง มากเกาะแก่งแอ่งแม่โขงโยงสัมพันธ์ O เทียนเรืองรองรุ่งฟ้าใกล้หน้าฝน วิถีชนพุทธพิธีที่ยึดมั่น ตกแต่งเทียนเข้าพรรษามาประชัน ร่วมสร้างสรรค์พุทธศิลป์ด้วยยินดี O อันต้นเทียนใหญ่โตโอฬารนัก ทั้งสลักพิมพ์หล่อทอศักดิ์ศรี ทุกคุ้มย่านสานศรัทธาทั่วธานี จึงเกิดมีสืบตำนานเป็นงานบุญ O ทุ่งศรีเมืองเทียนเรืองงามยามมาเห็น มีเดือนเพ็ญพาดฟ้าพาอบอุ่น ฉลองธรรมล้ำวิสุทธิ์พุทธคุณ โปรดค้ำจุนดลไทยสุขพ้นทุกข์เทอญ.

ศักดิ์สิทธิ์ นามสุวรรณ