ฉลองเทียนเมืองดอกบัว (บ้านเกิด)

ฉลองเทียนเมืองดอกบัว (บ้านเกิด)

๘ กรกฎาคม ๒๕๕๒

เปลวเทียนมลายแท่ง เพื่อเปล่งแสงอันอำไพ ชีวิตมลายไป เพื่อสิ่งใดเหลือไว้แทน O เทียนพรรษาเมืองอุบลน่ายลนัก ยังประจักษ์ความยิ่งใหญ่หาใครเหมือน งามรอยยิ้มเจรจาผู้มาเยือน ฮอดชานเฮือนถิ่นเฮาเฮาเบิ่งแยง O เมืองแหล่งธรรมนำไทยย้อมใจราษฎร์ เมืองนักปราชญ์นักกวีมีทุกแห่ง ผาแต้มยุคหินเก่าเฮาฮักแพง มากเกาะแก่งแอ่งแม่โขงโยงสัมพันธ์ O เทียนเรืองรองรุ่งฟ้าใกล้หน้าฝน วิถีชนพุทธพิธีที่ยึดมั่น ตกแต่งเทียนเข้าพรรษามาประชัน ร่วมสร้างสรรค์พุทธศิลป์ด้วยยินดี O อันต้นเทียนใหญ่โตโอฬารนัก ทั้งสลักพิมพ์หล่อทอศักดิ์ศรี ทุกคุ้มย่านสานศรัทธาทั่วธานี จึงเกิดมีสืบตำนานเป็นงานบุญ O ทุ่งศรีเมืองเทียนเรืองงามยามมาเห็น มีเดือนเพ็ญพาดฟ้าพาอบอุ่น ฉลองธรรมล้ำวิสุทธิ์พุทธคุณ โปรดค้ำจุนดลไทยสุขพ้นทุกข์เทอญ.

ศักดิ์สิทธิ์ นามสุวรรณ

เที่ยวเมืองกาญจน์ ปี' 2552

เที่ยวเมืองกาญจน์ ปี ’ 52
ทองผาภูมิถิ่นคั่นด้านสันขวาน เขตเมืองกาญจนบุรีที่อาศัย
แผ่นดินทองบรรพชนของคนไทย รวมหัวใจปกปักรักษ์สืบมา

ภูมิแผ่นดินเป็นชั้นล้วนหลั่นเขา ถิ่นลำเนาป่าไพรในภูผา
เกิดสายน้ำซัดเซาะเลาะพนา ชุบชีวาคนคงบนดงดอน
สังขละบุรีทางเทียวเลี้ยวเลาะลัด เป็นทางตัดระยะย่นบนสิงขร
วัดวิเวการามนามกำจร ขอบนาครพม่าไทยแต่ไรมา

มีเจดีย์สามองค์คงเขตขัณฑ์ แนวแบ่งปันประเทศเขตรักษา
ชี้บอกบ่งยังคงรัฐกษัตรา ตารางวาแม้เพียงเซนต์เป็นของไทย
ได้มาเห็นเป็นขวัญตาพาใจสุข ละความทุกข์ถิ่นเมืองแมนมาแดนใหม่
กราบหลวงพ่ออุตมะจะคุ้มภัย ทุกเพศวัยกะเหรี่ยงมอญวอนเมตตา

พบชาวไทยเชื้อมอญสัญจรผ่าน กลางสะพานแห่งศักดิ์ศรีมีสง่า
สามัคคีร่วมสร้างทางศรัทธา มอญยิ้มมาไทยยิ้มตอบมอบสัมพันธ์
ไทยมีชาติศาสนามหากษัตริย์ เป็นเครื่องวัดชาติคงดำรงมั่น
ใต้ร่มฉัตรธรรมาองค์ราชัน หลอมชีวันเลือดไทยแต่ไรมา

แต่กะเหรี่ยงไร้รากอยากขอกล่าว พบเรื่องราวเพียงย่อก็ห่อเหี่ยว
ใช้แรงงานช่วยไทยใบหน้าเซียว แสนเปล่าเปลี่ยวเพราะสิ้นชาติอนาถใจ

เป็นบทเรียนสอนตนคนมีราก หยุดถางถากอวดอำนาจวางบาตรใหญ่
อยากให้จำเป็นนิยามความเป็นไทย อาจสิ้นไปเพราะสิ้นรัฐวัฒนธรรม

สังคมคนจิตตกเมืองอกแตก แดงเหลืองแยกฉุดไทยไปทางต่ำ
สิ้นสำนึกคุณความดีมีน้อมนำ รอเพียงกรรมมาเกื้อไทยพ้นภัยเทอญ.

เรื่องดีดีที่ขอลอกมาเล่า

เด็กน้อยกับหมาตัวเล็ก ๆ

เจ้าของร้านตอกป้ายติดไว้เหนือประตู มีข้อความว่า มีลูกสุนัขขาย
นี่เป็นวิธีดึงดูดเด็กเล็ก ๆ ได้อย่างดี เด็กผู้ชายคนหนึ่งปรากฏตัวใต้ป้ายแผ่นนั้น และถามว่า "ลูกหมาที่ขายราคาเท่าไรครับ"
"มีหลายราคา ตั้งแต่ 30 ไปจนถึง 50 เหรียญ" เจ้าของร้านตอบ
หนูน้อยล้วงเข้าไปในกระเป๋าและควักสตางค์ออกมา ผมมีอยู่ 2.37 เหรียญเอง "ขอผมดูพวกมันหน่อยได้ไหมครับ"
เจ้าของร้านยิ้มแล้วผิวปาก เจ้าเลดี้วิ่งออกมาจากเฉลียงข้างร้านพร้อมกับลูกสุนัขขนฟูอีก 5 ตัว หนึ่งในนั้นเดินตามมาช้า ๆ หนูน้อยสนใจลูกหมาตัวนี้ทันที เห็นได้ชัดว่ามันเดินลากขาเหมือนเป็นหมาพิการ
"หมาตัวเล็ก ๆ นั่นเป็นอะไรครับ "
เจ้าของร้านบอกว่าสัตวแพทย์ตรวจเจ้าลูกหมาตัวนี้แล้วพบว่ามันไม่มีสะโพก มันจะต้องเดินขากะเผลกและจะพิการไปตลอดชีวิต
เด็กชายตื่นเต้นขึ้นมาทันที "ผมขอซื้อลูกหมาตัวนี้ได้ไหมฮะ"
เจ้าของร้านตอบว่า อย่าเลย หนูคงไม่อยากได้ลูกหมาตัวนี้หรอก แต่ถ้าหนูอยากได้จริง ๆ ล่ะก็ ฉันจะยกให้ .....?
!@!@# หนูน้อยเริ่มไม่พอใจ ?!@!@#......เขาจ้องหน้าเจ้าของร้านพร้อมกับชี้นิ้วพูดว่า
“ ผมไม่ต้องการให้คุณยกมันให้ผมฟรี ๆ หมาตัวนี้มีค่ามากเท่ากับตัวอื่น ๆ ทั้งหมด และผมก็จะจ่ายให้คุณเต็มราคาด้วย แต่ผมจะให้คุณไปก่อน 2.37 เหรียญ และจะผ่อนให้เดือนละ 50 เซ็นต์จนกว่าจะครบ "
เจ้าของร้านยังค้านอีกว่า หนูไม่อยากได้ลูกหมาตัวนี้หรอก มันวิ่งไม่ได้ กระโดดก็ไม่ได้ และเล่นกับหนูเหมือนกับลูกหมาตัวอื่น ๆ ก็ไม่ได้
ถึงตอนนี้ หนูน้อยจึงนั่งลงและถกขากางเกงให้เจ้าของร้านเห็นขาข้างซ้ายที่ลีบเล็ก และมีเหล็กแท่งใหญ่พยุงเอาไว้ เขาเงยหน้ามองเจ้าของร้านและพูดนุ่ม ๆว่า
"นี่ไง ผมเองก็วิ่งไม่ได้เหมือนกัน และลูกหมาตัวนี้ก็คงต้องการใครสักคนที่เข้าใจมัน"
เจ้าของร้าน ?????????

พระจันทร์ปันใจ - ( องก์ 1,2 )

พระจันทร์ปันใจ (องก์ 1 )
อินทรวิเชียรฉันท์
O โน่นแน่น่ะคือจันทร์ กลฉันสิมั่นแด
กลมกลึงตะลึงแล ทิวะแน่ก็เลือนเหลียว

O เปล่งปลั่งประกายกล้า ระดะฟ้ารตรีเดียว
สิบสองธนูเทียว กระจะจ้า ณ ฟ้าฉาย

O คืนค่ำฉนำศก พศ.ปกริการาย
ห้าหนึ่งพระจันทร์หงาย ศศิสาดสะอาดฟ้า

O มึนเมาสุราล่วง ระอุทรวงจิตราพา
สุขสันติ์สิหรรษา ฤดิใดฤเทียมเดือน .

( ศักดิ์สิทธิ์ นามสุวรรณ - ประพันธ์ )

พระจันทร์ปันใจ ( องก์ 2 )
O ศกห้าศูนย์สังคมไทยไร้รอยยิ้ม พิษแห่งลิ่มการเมืองร้ายแบ่งฝ่ายขั้ว
ตอกรากหญ้าแยกฉีกเป็นซีกตัว ใช้เงินชั่วหว่านซื้อเสียงเลี้ยงการเมือง

O นักสร้างภาพตีบทกว่าดาราใหญ่ เดินกันไขว่เข้าสภาวางท่าเขื่อง
คารมปากลิ้นน้ำลายใช้นองเนือง ล้วนแต่เรื่องสัมปทานหวานคอแร้ง

O เมื่อไฟแค้นสองกลุ่มรุมประเทศ คือสาเหตุเผาน้ำใจให้เหือดแห้ง
ไทยเดี๋ยวนี้ทุกภาคส่วนล้วนเปลี่ยนแปลง ต่างเลือกแบ่งเลือกข้างอย่างภูมิใจ

O สามัคคีเมื่อถูกเมินเดินก้าวข้าม ซ้ำเหยียดหยามรอเวลาเข้ามาใหญ่
รอฝ่ายเราเข้าปกครองผองคนไทย อำนาจใหม่ที่พวกเราเฝ้ารอคอย

O เลือดรักชาติศาสน์กษัตริย์วิบัติหมด ศีลธรรมคดสังคมเศร้าล้วนเหงาหงอย

ประวัติศาสตร์ชาติไทยได้หลุดลอย อย่าสุดสอยยื้อไขว่คว้ามาเหมือนเดิม

O เมื่อพระจันทร์ยิ้มกว้างกลางท้องฟ้า ความศรัทธาแทบทรุดก่อจุดเริ่ม
พอเดือนกลมกระจ่างฟ้ามาต่อเติม ก็ยิ่งเพิ่มความหวังยังพอมี

O ขอเพียงไทยรักไทยด้วยใจซื่อ ฝ่ายไหนไหนก็คือเลือดน้องพี่
รักพ่อหลวงต้องสร้างสรรค์หมั่นทำดี สามัคคีคือทางแก้แค่ทางเดียว .

( ศักดิ์สิทธิ์ นามสุวรรณ - ประพันธ์ )

สุขใจยามยืนเคียงอยู่เวียงจันทร์

คึดฮอดชาติลาว

บ้านพี่เยือนเฮือนน้อง
ประเทศ สปป.ลาว คึดฮอดคราวมายามเที่ยวกินดื่ม
จากเวียงจันทร์ดั้นเยือนเขื่อนน้ำงึม ยากจะลืมความสัมพันธ์ปันน้ำใจ


ทัวร์สว.มักม่วนชวนกันเที่ยว หน้าเซียวเซียวบอกชราอายุขัย
กลุ่มสว.สื่อภาษาว่าสูงวัย มุ่งมาไกลถึงเมืองงามนามเวียงจันทร์

แลถิ่นฐานบ้านเรือนที่เรืองรุ่ง ไม่เฟ้อฟุ้งแรงงามสมานฉันท์

อยู่เพียงพอก่อธรรมนำสัมพันธ์ สร้างสุขสันติ์เพื่อประชาพาร่มเย็น

โอ้เมืองน้องครองชีวาน่าเอาอย่าง ร่วมหนทางพออยู่กินสิ้นทุกข์เข็ญ

ถ้าละโลภและกิเลสเหตุลำเค็ญ คงพบเห็นสุขประชาที่ถาวร .

ซำบายดี.....เวียงจันทร์