วันพุธที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

รักบ้านเกิด

ด.ช.ศักดิ์สิทธิ์ นามสุวรรณ
เกิดที่ ต.น้ำปลีก อ.อำนาจเจริญ จ.อุบลราชธานี
อำนาจเจริญ เป็นจังหวัดในภาคอีสาน ตั้งขึ้นหลังสุด เป็นจังหวัดที่ 76 ของประเทศ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เดิมเป็นอำเภอในจังหวัดอุบลราชธานี ประกอบด้วยอำเภออำนาจเจริญ (ปัจจุบันคึออำเภอเมืองอำนาจเจริญ) อำเภอชานุมาน อำเภอปทุมราชวงศา อำเภอพนา อำเภอหัวตะพาน อำเภอเสนางคนิคม และกิ่งอำเภอลืออำนาจ (ปัจจุบันคืออำเภอลืออำนาจ)

สัญลักษณ์ประจำจังหวัดคือ รูปพระมงคลมิ่งเมืองซึ่งให้ความคุ้มครองชาวเมือง
ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกจานเหลือง
ต้นไม้ประจำจังหวัด: ตะเคียนหิน (Hopea ferrea)
คำขวัญประจำจังหวัด: พระมงคลมิ่งเมือง แหล่งรุ่งเรืองเจ็ดลุ่มน้ำ งามล้ำถ้ำศักดิ์สิทธิ์ เทพนิมิตรพระเหลา เกาะแก่งเขาแสนสวย เลอค่าด้วยผ้าไหม ราษฎร์เลื่อมใสใฝ่ธรรม

ชีวิตวัยเด็กที่บ้านเกิด อยู่กับตาและยาย ที่ประกอบอาชีพทำนา

ภาพตาและเพื่อน ณ สหกรณ์การเกษตรอำเภอบุ่ง หรืออำเภออำนาจเจริญ

บทกลอนรักบ้านเกิด
น้ำปลีก
O น้ำปลีกคือสายใยแห่งไออุ่น ได้พึ่งบุญยายตามาแต่หลัง
จนปีกแกร่งแรงห่วงสร้างรวงรัง เป็นจุดตั้งครอบครัวของตัวเอง
O วันเดือนปีเปลี่ยนไปหัวใจอยู่ สำนึกรู้เลือดอีสานต้องหาญเก่ง
อยู่แสนไกลใต้ฟ้าอย่ายำเกรง มาครื้นเครงวันสงกรานต์ถิ่นบ้านเรา.
ศักดิ์สิทธิ์ นามสุวรรณ
25 ธันวาคม 2534

แม่ยายและแม่

พ่อ
พระมงคลมิ่งเมือง จ.อำนาจเจริญ

วัดกลาง ต.น้ำปลีก สถานที่วิ่งเล่นแต่เด็กๆ
เพลง " น้ำปลีก "

O ท้องฟ้าสีหม่น ดั่งคนหัวอกสะท้อน
จากแดนมารดร เร่ร่อนรอนแรมเซซัง
จากถิ่นน้ำปลีก ปลีกไปด้วยใจมุ่งหวัง
ถ้าหากชีพยัง จะสร้างฝัน รอวันกลับมา

* O น้ำปลีก จังหวัดอำนาจเจริญ
ยามเด็กเพลิดเพลิน ร่ำเรียนด้วยบุญยายตา
ข้าวเหนียวปั้นเก่า พาข้าวพร้อมร่วมชายคา
สุขใจหนักหนา ครอบครัวอีสานบ้านดอน

O บุญผะเหวด บ่าวน้อยคอยแยงผู้สาว
สงกรานบ้านเก่า สานเฮาร่วมฮีตร่วมฮอย
อยู่กันพร้อมหน้า ตายายแม่น้ารอคอย
แม้ไกลไม่ถอย เฝ้าคอยหวนคืนมานาน

O ท้องฟ้าสีหม่น สร้างคนอีสานให้แกร่ง
อยู่ได้ทุกแห่ง ถิ่นไทยไม่เคยอาทร
ก่อนลาบ้านเกิด ปีใดหัวใจสะท้อน
ถิ่นแดนมารดร แดนอีสาน คือบ้านของเฮา . ( ซ้ำ )
ศักดิ์สิทธิ์ นามสุวรรณ
13 ตุลาคม 2548


ลูก/หลานและเหลนของตา-ยาย ปัจจุบัน

20 ความคิดเห็น:

saksit.na กล่าวว่า...

บ้านเกิดคือที่ฝังรกของทารกเมื่อหมอตำแยตัดสายสะดือ จึงเรียกว่าทีฝังรกราก จึงเป็นที่สร้างความผูกพันตั้งแต่เกิดจนโต ความรักที่มีต่อบ้านเกิดจึงเป็นปกติและการกลับไปตอบแทนจึงเป็นหน้าที่ที่เรียกว่ากตัญญูกตเวที

นายภูเทพ ประภากร กล่าวว่า...

ครูอุบล คนขยัน ของผองศิษย์
นามศักดิ์สิทธิ์ จิตใจงาม เสียจริงหนอ
นามสุวรรณ ชื่อสกุล คนรูปหล่อ
มิเคยท้อ คอยสอนสั่ง ตลอดเวลา
มาวันนี้ คุณครู ทำเว็บไซต์
ช่างไฉไล ดูเหมาะสม เป็นหนักหนา
เพื่อธำรง ภาษาไทย ด้วยจรรยา
คอมเม้นต์มา ด้วยรัก จากใจจริง

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

อาจารย์ตอนเด็กน่ารักดีค่ะ
ตอนนี้เปลี่ยนไปเยอะ

นางสาวสุปรียา ปั้นปัญญา ม.6/13 เลขที่ 10ก

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

นางสาวชิดชนก ม.6/13 เลขที่ 5 ก
อ่านแล้ว..รักบ้านเกิด เกิดเป็นคนต้องกตัญญูถึงจะเจริญ บ้านคือที่ให้เราเกิดและเติบโต ควรหวงแหนด้วยชีวิต

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

อาจารย์อ่านแล้วรักบ้านเกิดจริงๆ

คนเราต้องรู้จักความกตัญญูรู้คุณคน

เห็นรูปอาจารย์ตอนเด็กๆ แอ๊บแบ้วนะคะ

นางสาวธนาภรณ์ ศรีล้อม ม.6/13 เลขที่ 6ก

นายพรทวี นิยมพันธุ์ เลขที่4ก ชั้น ม.6/9 กล่าวว่า...

เมื่ได้อ่านบทความแล้วรู้สึกรักชาติครับ
แล้วประทับใจกับครูจูหลิง
มากเลยครับ รักชาติครับ
แล้วได้ รู้ประวัติอาจารย์ตอนเด็กด้วยครับ
น่ารักดีครับ

นายพรทวี นิยมพันธุ์ เลขที่ 4ก ชั้น ม.6/9

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

เมื่อได้อ่านบทความแล้วรู้ถึง
การเสียสละของครูจูหลิงและ
เห็นถึงความเสียสละของคนไทย
ที่มีต่อประเทศชาติ....ค่ะ

นางสาว สมฤทัย อู่ทอง เลขที่ 17ก. ม.6/12

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

เข้าเว็บไซด์อาจารย์ อ่านเนื้อหาบทความต่าง ๆ เเล้วซึ้งค่ะ กินใจ รูปภาพอาจารย์ตอนเด็กก็น่ารักดีค่ะ

ชื่อ น .ส. กมลชนก เสงี่ยมจิตต์
ชั้น ม.6/9 เลขที่ 10 ข

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

จากหมวดตี้ถึงครูจูหลิง-ความศรัทธา/ความรักและสันติภาพ หนูอ่านแล้วรู้สึกว่าคนดีๆในสมัยนี้นั้นหายากโดยเฉพาะคนที่รักประเทศชาติจากใจจริงยอมเสียสละตนเองเพียงคนเดียวเพื่อคนอื่นๆอีกนับล้านคน ในความรู้สึกของหนูเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก เป็นบุคคลที่น่ายกย่องเป็นอย่างยิ่ง
น.ส.ณัฐสุดา แตงบู่ ม.6/9 เลขที่ 12ข

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไม ความดีของท่านทั้ง2ยังคงติดตรึงอยู่ในใจของเราทุกคนอยู่ตลอดเวลา เพราะว่าความเสียสละเพื่อชาติบ้านเมืองของครูจูหลิงและหมวดตี้เป็นเสมือนแรงกระตุ้นให้คนไทยทุกคน รัก และ หวงแหนแผ่นดิน
นางสาว สุนิสา จันสารี ม.6/5 เลขที่22ข.

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ทราบประวัติของอาจารย์(พร้อมรูปภาพประกอบ)
และยังได้เห็นสถานที่ต่างๆของจังหวัดอุบลราชธานี
รวมถึงบทกลอนต่างๆที่ได้อ่านซึ้งจริง

น.ส.ชุติมณฑน์ ภู่นภาอำพร ม.6/12 เลขที่ 7ก.

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

รูปอาจารย์ตอนเด็กๆ น่ารักจังเลยค่ะ ดีจังได้ทราบประวัติจังหวัดอุบลราชธานีด้วย มีความรู้มากๆ

น.ส. ณัฐชา แววพิลา ม. 6/5 เลขที่ 15 ข

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

นายอิทธิพล พันธุ์ไพศาล เลขที่ 9ก. ชั้นม.6/7
"รักบ้านเกิด" อ่านแล้วซึ้งจริงๆเลยคับ
เพราะอยากรู้ว่าตอนโตเป็นผู้ใหญ่ในอนาคตจะมีความรู้สึกอย่างไรเมื่อนึกถึงตอนเด็กๆ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

อ่านแล้วรู้สึกมีกำลังใจ รักบ้านเกิดของเรา และแสดงให้เห็นถึงวิถีชีวิตของชาวอีสาน


น.ส.ศิริรัตน์ สุ่นสกุล ม. 6/12 เลขที่ 21 ข

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

อาจารย์รูปสวยมากเลยค่ะ

ชอบ ชอบ ดูเป็นธรรมชาติมากเลย และก็มีคุณค่าด้วย

เพราะเดี๋ยวนี้รูปเก่า ๆ แบบในสมัยก่อนหาดูได้ยากมาก

น.ส.ณัฐธิฌา แก้วประดับ ม.6/6 เลขที่ 8ข

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

อ่านแล้วคิดถึงบ้านเลยค่ะ TT^TT

ขอบคุณที่ทำให้รู้จักจังหวัดอุบลราชธานีมากขึ้น

แล้วยังทำให้รู้ที่มาของจังหวัดอำนาจเจริญอีกด้วย

คิดถึงพ่อกะแม่

คิดถึงตัวเองตอนเด็กๆ

คิดถึงความทรงจำดีๆ

ขอบคุณค่ะ


...วันเดือนปีเปลี่ยนไปหัวใจอยู่
สำนึกรู้เลือดอีสานต้องหาญเก่ง
อยู่แสนไกลใต้ฟ้าอย่ายำเกรง
มาครื้นเครงวันสงกรานต์ถิ่นบ้านเรา...


.. พรพรรณ นกดี 6/3 14ข ..

บุญรักษาค่ะ^^

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

เรื่องรักบ้านเกิดอ่านแล้วสนุกมีเนื้อหาสาระที่เข้าใจง่ายและทำให้รักบ้านเกิดมากยิ่งขึ้นค่ะ

นางสาวลดาวัลย์ ดีประเสริฐ ม.6/12ก.

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

สังคมไทยตอนนี้มีแต่ความวุ่นวายของปัญหาบ้านเมือง
เพราะปัญหาความไม่เข้าใจกันอิจฉาริษยา
ไม่หันหน้าคุยกันไม่สามัคคีกัน
ดังนั้นคนไทยเรานั้นควรจะสามัคคีกันเพื่อชาติบ้านเมืองที่บรรพบุรุษเราได้เสียเลือดเสียเนื้อเพื่อรักษาประเทศชาติไว้ไม่ต้องมาแก่งแย่งชิงดีกันเพื่อความสุขส่วนตัว

นายแมนมนัส หอมชมด ม.6/4 เลขที่ 9ข.

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

หลังจากที่อ่านจบก็ทำให้รู้สึกเหมือนได้ย้อนอดีตไปกับอาจารย์มากๆเลยค่ะ อาจารย์ใช้คำกลอนและรูปภาพเพื่อที่จะสื่อให้รู้สึกว่าได้ย้อนไปด้วยกัน ได้ดีมากๆ หนูประทับใจมากๆเลยค่ะ ประทับใจทั้งคำกลอน และรูปภาพที่อาจารย์สามารถเก็บรักษาไว้ได้ดี และยัง ได้รู้อะไรต่างๆเกี่ยวกับจ.อำนาจเจริญอีกด้วย ได้หลายอรรถรสมากเลยค่ะ

ชื่อ น.ส.พัชรินทร์ ลีจ้อย ชั้น ม.6/3 เลขที่ 13(ข)

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

เรื่องรักบ้านเก่าทำให้เห็นบรรณยากาศเก่าเห็นการเป็นอยู่ของคนสมัยเก่าทำให้เกิดความรู้สึกรักถิ่นฐานบ้านเกิดเมื่องนอนที่มีความสงบร่มเย็นไม่เหมือนสมัยนี้
นายวิฑูรย์ อ่อนนาวม เลขที่3/ก ชั้นม.6/10